“Türkiye’de o yıllarda heykeltıraş olmak bir manada güçtü.
Bizde heykel öyle satılık bir nesne değildir.
Abide yapmak vardı.
Zaten bu yüzden de birçok meslektaş arkadaş yalnız abide yapmakla uğraşmıştır.
Onu ben de yapmadım değil.
Mesela Anıtkabir’in büyük rölyefleri vardır ya, merdivenin sağında, solunda… Sağdaki rölyefi Hadi Hoca ile beraber yaptık.
Onun müsabakasına ben girmiştim, benim yaptığım eskizdir kazanan.
Sol taraftaki de Zühtü Hoca’nındır.
1950’ de Türkiye’ye döner dönmez müsabakaya katıldım. O zaman Anıtkabir’in projesi yeni yapılıyordu. Oradan başladım işe, o rölyef yaptığım ilk büyük iştir. Hakikatten çok büyük bir iş, hiç olmazsa ebat olarak, boyut olarak çok büyük bir iştir demek istiyorum.” (İlhan Koman, Fatma Semiha Uçuk)
(sürecek)