vatandaşlar, yurttaşlar!.. Dünyada adı park olan böyle bir yer yok!.. Hiçbir yerde yok yahu!. Afrika'da yok!. Böyle iki karışhk bir yere özgürlük parkı adı verilecek yapılamaz! Olamaz, mümkün değil bu... Bununla nasıl övüneceksiniz yani Kırklarelililer? Eskiden çöplüktü biz bunu yaptık... O çöplüğü bu hale getirecek olanlar, o apartmanlarda yaş ayanlar olmalıdır... Avru-pa'daki parklar onları göz önüne alın.
Neden böyleyiz ve neden bu vatanı hala seveceğiz? Bu memleketi seveceğiz tabi. Şunun için seveceğiz... Size öğretildiği gibi sevmeyeceğiz... Yani bu vatan çok güzeldir, cennet gibi bir yerdir; onun için seveceğiz... Hayır öyle değil! Niçin seveceğiz, bunu anlatmam gerekiyor... Bu anlatacağım şey bana göre...Size göre değil belki... O düşünce özgürlüğü palavrasından çok daha önemli. Çocuklarımızı da kandırıyoruz... Bizi de kandırdılar, bizden sonrakileri de kandırıyorlar... Cennet diyorlar, mübarek diyorlar... Ağaçlık diyorlar; ağaçların canına okumuşuz. Türk'ün geçtiği yerde kırk yıl ot bitmez Ata Sözü olmuş bu... Hepiniz biliyorsunuz... Yani kendinizi kandırmanın ne anlamı var... Bunu biz uydurmadık bizden yıllarca önce yapılmış bir şey bu.
Biz vatanı niçin seveceğiz,,niçin sevmemiz gerekli? İlle de sevmemiz gerekmiyor... Ayrıca eğer seviyorsak, sevmemizin gerekli olduğuna inanıyorsak... İnsan annesini, babasını niçin sever? Birçok anneler, babalar iyi insanlar mıdır? Güzel kadınlar mıdır anneler? Babalar çok yakışıklı iyi insanlar mıdır? Çok namuslular mı bizim babalarımız? Çok dürüst adamlardır onun için mi severiz? Bu anneler içerisinde kötü kadınlar yok mudur? Alçak babalar yok mudur? Çocuklar alçak babaları, kötü anneleri sevmezler mi? Bir anne bağı vardır. Çocuk ne olursa olsun; bazı istisnalar dışında, bunlar azınlıktır ama genelde çocuk annesini, babasını niçin sever? Anne olduğu için sever, baba olduğu için sever, ona bağlı olduğu onunda kendisine bağlı olduğu için sever... İşte vatan böyle sevilir; memleket böyle sevilir... Memleket güzelse sevilir, çirkinse bırakılır daha güzel memlekete gidilir; böyle memleket sevgisi olmaz. Büyük zenginler de böyle yapıyorlar, yoksul işçiler de böyle yapıyorlar. Memleket bizimse bizde memleketinsek, o zaman severiz... O zaman ne yapmamız gerektiğini düşünürüz, araştırırız... Memleket böyle sevilir.
Ama çok büyük dileğim bu, çok büyük isteğim bu... Bütün insanların gerçekten düşünmelerini istiyorum.
Biz düşünüyor muyuz? Ben inanmıyorum buna... Nasrettin Hocanın hindisi gibi düşünmekten vazgeçelim... O, düşünmek değil.
Her insan birtakım olayların içindedir. Ne gibi olaylar? Falan yerden kalkıp buraya geldim. Bu olaydır... İstasyona geldik; oturduk oturduğumuz yer bir olaydı... Parka geldik... Düşüneceğiz; basit anlamda... İilede böyledir demiyorum. Bu; park olur mu diye soracağız... Kaç metre kare orası? Civarda böyle bir park var mı? Bunun adına park mı denir? O andaki bir olaydır bu... Biz bunu düşüneceğiz. Ben kötülemek için söylemiyorum; öyle algılamayın lütfen!
İyi şeyler görmek istiyo-
(sürecek)